محمود لطفی
چهره بیرجندی
از مشاهیر مرتبط با بیرجند
دکتر محمود لطفی؛ جراح برجسته، استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران و عضو آکادمی علوم نیویورک
دکتر محمود لطفی در سال ۱۳۱۲ خورشیدی در بیرجند و در خانوادهای پرجمعیت متولد شد. او فرزند محمدباقر خان بود و از همان روزگار کودکی، رفتار مهربانانه و دستگیریهای پدر از نیازمندان را سرلوحه زندگی خود ساخت. لطفی دوران ابتدایی را در دبستان حکیم نزاری بیرجند با نمرات درخشان سپری کرد و دوره متوسطه را در مدرسه شوکتیه بیرجند و سپس دبیرستان ابنیمین مشهد گذراند. اشتیاق وافر به کاستن از آلام بیماران سبب شد تا او در سال ۱۳۳۲ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران شود و دوره انترنی را در بخش جراحی نامدار دکتر وثوقی در بیمارستان پهلوی (امام خمینی کنونی) با شایستگی به پایان رساند.
او برای تکمیل دانش و مهارتهای جراحی نوین، به خارج از کشور عزیمت کرد و مدتی در بخش جراحی پروفسور کید در لندن به کسب تجربه و فراگیری فنون جراحی پیشرفته پرداخت. دکتر لطفی در سال ۱۳۵۸ راهی ایالات متحده آمریکا شد و در آزمون سراسری فدرال پزشکی آمریکا (FLEX) شرکت کرد و با موفقیت پذیرفته شد. پس از بازگشت به میهن، تمام همت خود را وقف درمان بیماران و آموزش فرزندان این مرز و بوم در دانشگاه علوم پزشکی تهران نمود؛ مسیری که در آن به مدارج استادیاری، دانشیاری و سرانجام به درجه استاد تمامی (Full Professor) دست یافت. او علاوه بر انجام پیچیدهترین اعمال جراحی، مسئولیتهای اجرایی و علمی گوناگونی همچون معاونت آموزشی و پژوهشی دانشکده پزشکی و عضویت در هیئت ممیزه و ارتقای اعضای هیئت علمی را بر عهده داشت.
از خدمات علمی و قلمی دکتر محمود لطفی میتوان به نگارش بیش از ۵۰ مقاله علمی در نشریات داخلی و بینالمللی و راهنمایی ۵۲ پایاننامه دکترای تخصصی اشاره کرد. او کتابهای ارزشمندی همچون «بیماریهای شایع جراحی»، «بیماریهای جراحی کیسه صفرا» و بخشهایی از درسنامههای مرجع بینالمللی مانند کتاب Textbook of Tropical Surgery (چاپ لندن) و Digestive Surgery (چاپ ایتالیا) را به رشته تحریر درآورده است. همچنین کتاب ماندگار «تروپیکال سرجری، عشق و پسر روستا» از آثار قلمی اوست که ابعاد اجتماعی و زندگینامهای داشته و بازتابدهنده تجارب چهار دهه طبابت اوست. عضویت در آکادمی علوم نیویورک، بنیانگذاری آکادمی بینالمللی جراحی مناطق حارهای و دبیرکلی انجمن بینالمللی جراحان (شاخه ایران) از دیگر افتخارات کارنامه او به شمار میرود.
دکتر محمود لطفی همواره جراحی را نه صرفاً یک تخصص فنی، بلکه «هنری والا» در خدمت حیات انسانها میدانست و با اخلاق حرفهای و تعهد مثالزدنی، جان هزاران بیمار را از مرگ نجات داد. زندگی او روایتی از همت بلند، ایثار پزشکی و صعود به قلههای علمی جهان است؛ مسیری که از کوچههای بیرجند و نیمکتهای دبستان حکیم نزاری آغاز شد و نام او را در زمره استادان نامدار و چهرههای ماندگار جراحی معاصر ایران جاودانه ساخت.
Dr. Mahmoud Lotfi: Surgeon and Professor of Medicine
Dr. Mahmoud Lotfi was born in 1933 in Birjand, Iran, into a large family, as the son of Mohammad Bagher Khan. He completed his primary schooling at Hakim Nezari Elementary School in Birjand and finished his secondary education at the Shokatiyeh School in Birjand and Ibn Yamin High School in Mashhad. In 1953, driven by a childhood aspiration to enter medicine, he was admitted to the Faculty of Medicine at the University of Tehran. He completed his surgical internship under Dr. Vosoughi at Pahlavi (now Imam Khomeini) Hospital, subsequently expanding his clinical training in the surgical department of Professor Kydd in London. In 1979, he traveled to the United States, where he successfully passed the Federation Licensing Examination (FLEX).
Upon returning to Iran, Dr. Lotfi dedicated himself to academic surgery at Tehran University of Medical Sciences, advancing through faculty ranks to Full Professor. Throughout his distinguished clinical and educational career, he served as Vice Dean for Educational and Research Affairs of the Faculty of Medicine and was an active member of key academic boards. He was elected to the New York Academy of Sciences, served as Secretary-General of the International College of Surgeons (Iran Section), and co-founded the Global Academy of Tropical Surgery.
His scholarly legacy includes more than 50 research papers in domestic and international journals, supervision of 52 surgical dissertations, and authorship of authoritative medical books such as Common Surgical Diseases, Gallbladder Surgical Diseases, and contributions to global texts like the Textbook of Tropical Surgery. He also authored the socially engaged memoir Tropical Surgery, Love, and the Village Boy. Viewing surgery as an art guided by human compassion, his lifelong journey connects his early roots in Birjand with premier milestones in Iranian and international academic surgery.